Czy podejmując decyzję, wytyczając cel, plany działania, pytamy siebie o konsekwencje? Nie o skutki uboczne w znaczeniu technicznym, nie o „ryzyka projektowe”, ale o te realne, ludzkie, systemowe następstwa decyzji, które podejmujemy. W coachingu jest to jedno z kluczowych pól pracy. Gdy klient formułuje an sesji cel, praca nie kończy się na pytaniu „czego chcesz?”. Wręcz przeciwnie, to dopiero początek. W dobrze prowadzonej pracy coachingowej pojawiają się pytania znacznie m

Środowisko ludzi sztuki, artyści sceny, pióra, obrazu, od zawsze funkcjonowało na granicy światów. Z jednej strony zachwyt, brawa i uznanie. Z drugiej samotność procesu, presja tworzenia, niepewność finansowa oraz emocjonalna sinusoidalność wpisana w akt kreacji. Wokół artysty narosło wiele mitów, że powinien cierpieć, by tworzyć, że kryzys jest paliwem, że niestabilność w życiu to cena talentu. Tymczasem praktyka pokazuje coś odwrotnego, najdojrzalsze dzieła powstają nie z c

Przywództwo bardzo rzadko rozpada się przez brak strategii. Znacznie częściej dzieje się tak przez słowa. Przez zdania, które zraniły. Przez komunikaty, które minęły się z intencją. Przez słowa, które nigdy nie zostały wypowiedziane. Bo prawdziwa inteligencja emocjonalna lidera nie ujawnia się w prezentacjach, modelach czy szkoleniach. Ona ujawnia się w najbliższym zdaniu, które wypowiadasz. To właśnie język buduje (lub niszczy) zaufanie, zaangażowanie i poczucie sensu. Dlate

Środowisko ludzi sztuki, artyści sceny, pióra, obrazu, od zawsze funkcjonowało na granicy światów. Z jednej strony zachwyt, brawa i uznanie. Z drugiej samotność procesu, presja tworzenia, niepewność finansowa oraz emocjonalna sinusoidalność wpisana w akt kreacji. Wokół artysty narosło wiele mitów, że powinien cierpieć, by tworzyć, że kryzys jest paliwem, że niestabilność w życiu to cena talentu. Tymczasem praktyka pokazuje coś odwrotnego, najdojrzalsze dzieła powstają nie z c

„Silversi”. Słowo modne, miękkie, błyszczące, padało w panelach, wybrzmiewało w Davos, przewijało się w raportach, strategiach, „mapach drogowych przyszłości pracy”. Mówiono o doświadczeniu, o kapitale kompetencji, o demografii, która zmusi gospodarki do przewartościowań. Mówiono dużo. I na mówieniu, jak to często bywa, się skończyło. Bo kiedy zderzymy te konferencyjne hasła z rzeczywistością rynku pracy, zobaczymy przepaść, nie lukę. Przepaść cywilizacyjną, mentalną i system

Rynek pracy przyspieszył. Rekrutacje filtrują algorytmy, CV czytają systemy, a rozmowy kwalifikacyjne coraz częściej zaczynają się od analizy danych, nie od spotkania z człowiekiem. W HR królują hasła: efektywność, mierzalność, skalowalność, performance, value proposition. Kandydat ma być „dopasowany”, „produktywny od pierwszego dnia” i „mierzalny w wynikach”. W tym świecie wysokich i zaprojektowanych wymagań przygotowując CV łatwo pomylić go z folderem reklamowym. Łatwo uwi

Na portalach z ofertami pracy coraz częściej obowiązuje zasada, zanim dowiesz się, czy jesteś potrzebny, powiedz, ile chcesz zarabiać. Niby nic trudnego, a jednak. Z perspektywy rynku wygląda to racjonalnie. Z perspektywy człowieka już nie i bywa kosztowne. W pracy coachingowej słyszę to regularnie: „Nie wiem, ile wpisać. Boję się, że jak podam za dużo, to odpadnę. Jak za mało, sam sobie zaszkodzę”. I dokładnie tak się dzieje. Ten mechanizm bardzo subtelnie, ale skutecznie w

Brak zaproszenia na spotkanie. Pominięcie przy ważnej decyzji. Odsunięcie od rozmowy, która dotyczy także Ciebie. Na poziomie faktów to drobne czasem frustrujące sytuacje, ale na poziomie emocji potrafią uderzyć mocniej niż niejeden otwarty konflikt. Powód tego jest prosty. Takie sytuacje dotykają naszej potrzeby bycia widzianymi, ważnymi, włączonymi. A gdy zostajemy pominięci, pojawia się ból, który zna chyba każdy dorosły człowiek. I choć rzadko mówi się o tym głośno, odrzu

lustracja jest kolażem wykonanych ze skanów stron XVIII i XIX wiecznych książek wydawanych w cyklu tzw. Folksbucherei. Wydawnictwa te poza uproszczonym tekstem opowieści o Fauście zawierały zbiór fantastycznych, tajemnych formuł magicznych należących jakoby do legendarnego Maga oraz, uwaga ;), między innymi wzór cyrografu zawartego z diabłem. Jest chyba jedną z najbardziej aktualnych i nowoczesnych postaci w literaturze europejskiej wczesnego romantyzmu, i to nie z powodu, że

Żyjemy dziś w epoce, w której czas stał się najcenniejszym dobrem. Paradoksalnie nie dlatego, że jest go obiektywnie mniej, ale dlatego, że coraz więcej sił próbuje go nam odebrać. Współczesna gospodarka działa według logiki uwagi: wszystko, co nas otacza, zostało zaprojektowane tak, aby skupić nasz wzrok, zająć nasze myśli, podtrzymać pobudzenie i nie pozwolić nam przejść obojętnie obok żadnego bodźca. Powiadomienia, algorytmy, wszystko to ma jedno zadanie: zatrzymać nas jak

Kryzys związku i rozwód to dwa z najbardziej wymagających etapów w życiu pary. Niezależnie od tego, czy związek znajduje się na granicy rozpadu, czy decyzja o rozstaniu została już podjęta, pojawiają się trudne emocje, poczucie zagubienia, presja i obawy o przyszłość. Partnerzy często próbują działać z poziomu impulsów, a każda rozmowa może prowadzić do kolejnego konfliktu. W takich momentach coaching Live staje się przestrzenią wsparcia, podkreślam, nie terapią, nie poradą p

Syndrom oszusta to zjawisko psychologiczne, w którym osoba, mimo obiektywnych dowodów kompetencji, osiągnięć i posiadanego doświadczenia, odczuwa, że nie zasługuje na swoje sukcesy. Towarzyszy mu lęk przed „zdemaskowaniem”, przekonanie o byciu gorszym od innych oraz tendencja do przypisywania sukcesów przypadkowi, szczęściu lub pomocy z zewnątrz. Syndrom oszusta znacząco wpływa na jakość życia, rozwój zawodowy i poczucie własnej wartości. Coaching stanowi jedną z praktycznych

Kryzys w relacji zwykle nie pojawia się nagle. Najczęściej narasta powoli, zaczyna się od małych zgrzytów, przez mijanie się w codzienności, aż dochodzi do momentu, w którym obie strony czują, że „coś jest poważnie nie tak”. Dla wielu par decyzja o pójściu na terapię to duży i trudny krok. Wymaga odwagi, gotowości i często głębszego zrozumienia tego, z czym tak naprawdę mierzy się relacja. Właśnie w tej przestrzeni, pomiędzy pierwszym niepokojem, a decyzją o wspólnej psychote

W coachingu zdarzają się momenty, kiedy rozmowa nagle staje w miejscu, tak jakby trafiała na ścianę. Ciężar emocji osiada na krzesłach jak trzeci uczestnik sesji, a klient zostaje z tym, co trudne. W takim momencie można temat albo pchać dalej siłą, albo zadziałać inaczej, otworzyć okno, wpuścić tlen. Ja sięgam po zdanie, które wielokrotnie przynosiło efekty tam, gdzie zaczynało królować napięcie. "Na sesji zapadła cisza. Klient spuścił wzrok, plecy opadły. Temat był ważny, a

Utrata pracy jest jednym z najpoważniejszych kryzysów, jakie mogą dotknąć dorosłego człowieka. Nie chodzi tylko o brak pieniędzy. To coś znacznie głębszego, to zachwiane poczucie bezpieczeństwa, utrata rytmu dnia, spadek samooceny, a czasem nawet poczucie, że przestałeś „istnieć społecznie”. Wysyłasz CV, dzwonisz do znajomych, próbujesz zachować pozory normalności. Ale tygodnie mijają, a świat wokół jakby Ci ucieka, a Ty się cofasz. Tak zaczyna się spirala, którą trudno zatrz

Porażka, słowo, które większość z nas najchętniej wykreśliłaby ze swojego słownika. Kończy projekty, burzy plany, podważa poczucie własnej wartości. A jednak, paradoksalnie to właśnie porażka stawia nas w miejscu, w którym możemy dokonać najważniejszych zmian. Problem polega na tym, że rzadko umiemy ją unieść, zrozumieć i przepracować. I właśnie tu pojawia się pomocna dłoń coacha. Porażka nie mówi o Tobie wszystkiego Jednym z najczęstszych błędów jest utożsamianie porażki z w

Język jest jednym z najpotężniejszych narzędzi, jakie mamy. Nie tylko opisuje rzeczywistość, ale ją tworzy. To, jak o czymś mówimy, wpływa na to, jak to czujemy, jak rozumiemy i jak działamy. W coachingu widzimy to każdego dnia. Zmiana jednego słowa potrafi otworzyć nową perspektywę, odsłonić prawdę, którą ktoś latami próbował ukryć przed samym sobą. Z kolei słowa wypowiadane nieautentycznie, puste, wymuszone, odklejone od doświadczenia, natychmiast tracą swoją moc. Język bez

W ostatnich latach coaching i samodoskonalenie stały się głównymi filarami rozwoju osobistego w biznesie i w życiu. Oba obszary wyrastają z tej samej potrzeby, czyli z pragnienia zmiany, z chęci lepszego rozumienia siebie i świadomego kształtowania swojego życia. A jednak, często stawiamy je naprzeciwko siebie, tak jakby miały ze sobą rywalizować. Jedni mówią, że samozaparcie, książki i praktyka wystarczą. Inni, że trudne pytania coacha prowadzą szybciej do celu. Tymczasem an

Wchodzimy na LinkedIn, przewijamy posty. Widzimy dziesiątki twarzy, często tych samych, które spotykamy w realnym życiu. Ale pod każdą z nich wisi coś jeszcze. To niekończący się ciąg słów. Coach , menager, officer, mentor, trener, konsultant, ekspert ds. rozwoju, facylitator, agile leader, storyteller… Z każdym kolejnym profilem odnosimy wrażenie, że człowiek znika, a zostaje katalog funkcji. Warto tu zadać sobie pytanie, czy naprawdę jesteśmy tym, co robimy? Czy nasza tożs

Nie przychodzi nagle, nie krzyczy, ale przemyka i wnika w życie cicho, i co najważniejsze, nie zawsze ma twarz korporacji, czy open space’u. Zaczyna się od drobiazgów Siedzi w kawiarni, w środku tygodnia, wokół ludzie w biegu, z laptopami, telefonami w dłoniach, i energią w spojrzeniu, ale on patrzy inaczej, w okno. – Kiedyś wszystko miało sens – mówi cicho do siebie. – Wstawałem rano, miałem plan, cel, marzenia i ludzi wokół. A teraz, teraz są tylko obowiązki i nic, co by mn